سندروم تورت چیست؟ علائم، علل و درمان

تشخیص و درمان

نحوه تشخیص سندروم تورت

هیچ آزمایش خون یا تصویربرداری برای تشخیص لازم نیست. در موارد نادر، تصویربرداری عصبی، مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT)، مطالعات الکتروانسفالوگرام (EEG) یا آزمایش‌های خون خاص ممکن است برای رد سایر شرایطی که ممکن است با سندروم تورت اشتباه گرفته شوند، استفاده شود.

در سایر موارد برای تشخیص پزشک از بیمار سؤالاتی در مورد وجود یا عدم وجود برخی علائم می پرسد که عبارتند از:

• وجود تیک‌های حرکتی و صوتی که چندین بار در روز، هر روز یا به طور متناوب حداقل به مدت ۱ سال رخ می‌دهند؟
• آیا شروع تیک‌ها قبل از ۱۸ سالگی بوده؟
• تیک‌ها ناشی از داروها، سایر مواد یا شرایط پزشکی نیستند؟
• قبلا تیک ها توسط متخصص اطفال یا روانشناس یا روانپزشک تشخیص داده شده اند؟

آیا میدانید

متاسفانه در برخی موارد خانواده‌ها و پزشکانی که با این اختلال آشنا نیستند، ممکن است فکر کنند که علائم تیک خفیف و حتی متوسط ​​ممکن است بی‌اهمیت و بخشی از یک مرحله رشدی یا نتیجه یک بیماری دیگر باشد. مثلاً برخی فکر میکنند که پلک زدن به مشکلات بینایی مربوط می‌شود یا خرناس کشیدن به آلرژی‌های فصلی مرتبط است.

درمان سندروم تورت

در حال حاضر، هیچ درمان قطعی برای سندروم تورت وجود ندارد، اما درمان‌های موجود برای مدیریت و کنترل علائم بسیار مؤثرند.

اگر علائم تیک خفیف باشند و باعث اختلال نشوند، ممکن است نیازی به درمان نباشد اما اگر علائم در عملکرد روزانه اختلال ایجاد کنند، داروها و درمان‌های دیگری برای بهبود شرایط وجود دارند.

• درمان های دارویی

هنوز هیچ داروی واحدی وجود ندارد که برای همه افراد مبتلا به سندروم تورت مفید باشد و همه علائم را به طور کامل از بین نمی‌برد. داروهای تجویزی برای بهبود و کنترل علائم تورت عبارتند از:

• مسدودکننده های دوپامین که مفیدترین داروها برای سرکوب تیک‌ها هستند مانند هالوپریدول، پیموزاید، فلوفنازین، ریسپریدون (ریسپردال) و تترابنازین (زنازین)
• آگونیست‌های آلفا-آدرنرژیک مانند کلونیدین و گوانفاسین : این داروها برای کنترل فشار خون تجویز می شوند اما برای درمان تیک نیز مفیدند
• داروهای محرک مانند متیل فنیدات و دکستروآمفتامین: علائم ADHD را در افراد مبتلا به تورت کاهش میدهند، بدون اینکه باعث تشدید تیک‌ها شوند.
• ضد افسردگی ها، به ویژه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین مانند کلومیپرامین، فلوکستین، فلووکسامین، پاروکستین و سرترالین

• سایر درمان‌ها

مداخله رفتاری جامع برای تیک‌ها (CBIT)

این روش به افراد کمک می‌کند تا:

تشخیص تیک‌ها: گاهی اوقات، افراد درست قبل از وقوع تیک، احساسی به نام میل پیش از وقوع را احساس می‌کنند. با تشخیص این میل، ممکن است بتوانند تیک را بپوشانند یا سرکوب کنند.

پاسخ به تیک‌ها: انجام یک عمل جدید و متفاوت هنگام وقوع تیک، یک “پاسخ رقابتی” است. بعنوان مثال یک عمل ارادی (بستن چشمان) عمل غیرارادی (پلک زدن) را محدود می‌کند.

کاهش تیک‌ها: هیجان یا اضطراب معمولاً تیک‌ها را بدتر می‌کند. آرام ماندن و اجتناب از موقعیت‌های استرس‌زا ممکن است فراوانی تیک‌ها را کاهش دهد.

تحریک عصبی

تحقیقات در حال آزمایش اثربخشی و ایمنی تحریک عمیق مغز (DBS) برای درمان تیک‌ها و شرایط همزمان مانند رفتارهای وسواسی-اجباری، در افراد مبتلا به سندروم تورت است که به داروها و رفتاردرمانی پاسخ نداده اند.

DBS یک دستگاه پزشکی باتری‌دار که با جراحی کاشته می‌شود. این دستگاه برای تحریک الکتریکی نواحی خاصی از مغز که حرکت را کنترل می‌کنند، استفاده می‌شود تا سیگنال‌های عصبی غیرطبیعی ایجاد کننده علائم را مسدود کند.