نمک دریا و نمک خوراکی چه تفاوتی دارند؟
نمک دریا و نمک خوراکی از نظر وزن، سدیم یکسانی دارند با این حال تفاوت های نیز دارند. نمک خوراکی تصفیه شده، بافت ریزی دارد و اغلب باید یُد و ترکیبات ضد کلوخه شدن غنی شده است اما نمک دریا کمتر فرآوری شده، درشتتر است و حاوی مواد معدنی کمیابی است که طعم و بافت نمک را بهتر می کند.
نمک دریا به طور فزایندهای محبوب شده است. این نمک به عنوان یک ماده اصلی در بسیاری از دسرها و میان وعدهها دیده میشود و بسیاری از دستور العملها با نام آن شناخته میشوند. اغلب، اصطلاحاتی مانند “ارگانیک”، “طبیعی” و “خالص” نیز همراه با محصولاتی هستند که حاوی نمک دریا هستند و به این نکته اشاره دارند که این نمک جایگزین سالمی برای نمک طعام است. اما آیا واقعاً اینطور است؟
نمک خوراکی چیست؟
نمک خوراکی از ذخایر نمک زیرزمینی استخراج می شود و سپس برای حذف مواد معدنی و ناخالصیها، فرآوری میشود. پس از آن، اکثر نمکهای خوراکی با یُد و همچنین افزودنیهایی برای جلوگیری از کلوخه شدن، غنی میشوند. یُد یک ماده معدنی ضروری است که برای حفظ سلامت تیروئید به آن نیاز داریم اما بدن قادر به تولید آن به تنهایی نیست.
بافت نمک خوراکی بسیار ریز است و به سرعت حل میشود و از آنجایی که تصفیه می شود و مواد معدنی کمیاب آن در این فرآیند حذف می شود، طعم تندی دارد.
آیا میدانید
افزودن مقدار زیادی نمک خوراکی به غذا به دلیل افزودنی های ضد کلوخه ای که دارد، ممکن است باعث ایجاد طعم فلز مانندی شود.
نمک دریا چیست؟
نمک دریا با تبخیر آب نمک ایجاد میشود. این نمک بسیار کم فرآوری می شود و به همین دلیل حاوی مقادیر کمی مواد معدنی مانند کلسیم، منیزیم، پتاسیم و آهن است. طعم، بافت و رنگ دقیق نمک دریا به محل و نحوه برداشت آن بستگی دارد.
کریستالهای نمک دریا بزرگتر هستند و به دلیل وجود مواد معدنی کمیاب، طعم ملایم تری دارند.
شباهت ها و تفاوت های نمک دریا و خوراکی
تفاوتهای اصلی بین نمک دریا و نمک طعام در طعم، بافت و فرآوری آنهاست. نمک دریا از آب دریا تبخیر شده به دست میآید و حداقل فرآوری روی آن انجام میشود، بنابراین ممکن است مواد معدنی کمیاب را حفظ کند. مواد معدنی موجود در نمک دریا به آب موجود در جایی که از آن تبخیر شده بستگی دارد. این امر همچنین ممکن است بر طعم یا رنگ نمک تأثیر بگذارد. از نظر سلامتی، مواد معدنی جزئی هستند و به راحتی از طریق مصرف روزانه غذا مصرف میشوند.
ترکیبات
نمک خوراکی و نمک دریا عموماً دارای ارزش غذایی و میزان سدیم یکسانی هستند، اما ترکیبات کلی آنها متفاوت است. نمک خوراکی معمولاً با یُد و عوامل ضد کلوخه شدن غنی میشود، در حالی که نمکی که از تبخیر آب دریا تهیه می شود حاوی مقدار کمی مواد معدنی طبیعی از جمله پتاسیم، کلسیم، آهن و منیزیم است.
اندازه و بافت
نمک خوراکی ریز است و به سرعت حل میشود، در حالی که نمک دریا درشتتر است و افزودن آن به غذاها باعث تردی بیشتر غذاها می شود.
طعم
نمک دریای حاوی مواد معدنی کمیاب است و به همین دلیل طعم متفاوت تری نسبت به نمک خوراکی دارد.
عمر مفید
عمر مفید نمک دریا همیشگی است اما نمک خوراکی حدود پنج سال عمر مفید دارد.
قیمت
نمک دریا گرانتر است.
آیا نمک دریا سالمتر از نمک خوراکی است؟
اگرچه نمک دریا به عنوان نمکی سالمتر به بازار عرضه شده، اما حقیقت این است که ارزش غذایی پایه آن با نمک خوراکی یکسان است. هر دو نمک از نظر وزن تقریباً 40٪ سدیم دارند. با این حال، از آنجا که کریستالهای نمک دریا بزرگتر هستند، ممکن است سدیم کمتری از نظر حجم داشته باشد. به عنوان مثال، 1 قاشق چایخوری نمک دریا حدود 2000 میلیگرم سدیم دارد، در حالیکه 1 قاشق چایخوری نمک خوراکی2360 میلیگرم سدیم دارد.
در مورد عناصر اضافی موجود در هر دو نمک یعنی یُد موجود در نمک خوراکی و مواد معدنی کمیاب در نمک دریا نیز تفاوت چشمگیری ایجاد نمی شود، زیرا اکثر مردم میتوانند این مواد معدنی را از طریق رژیم غذایی روزانه خود دریافت کنند.
نمک دریا و نمک خوراکی کدام برای فشار خون بالا بهتر است؟
سدیم یک ماده معدنی ضروری برای سلامت اعصاب، عضلات و فشار خون است. با این حال مسئله مهم، مصرف متعادل هر نوع نمکی است زیرا سدیم بیش از حد میتواند باعث فشار خون بالا و بیماری قلبی شود.
بزرگسالان باید کمتر از 2300 میلیگرم نمک در روز (حدود 1 قاشق چایخوری نمک) مصرف کنند.
آیا میدانید
انجمن قلب آمریکا توصیه میکند که بزرگسالان، به ویژه افرادی که فشار خون بالا یا بیماریهای زمینهای کلیوی یا قلبی دارند، مصرف سدیم خود را به 1500 میلیگرم در روز محدود کنند.
